بعداز مدتها دوباره دلم خواست سرکی بزنم و به کنج عزلت پناه ببرم. امروز و این روزها نه بهتره بگم مدتهاست پرم از کلی حرف. پرم. ازکلی حال بد که درتلاشم برای تبدیلش به حال خوب. از کلی حس افسوس و کاشکی. از

خیلی وقته ننوشتم. ولی انگار بعضی وقتا فقط یه گوشه ی دنجه که کمی از دغدغه های روزانه رو کم میکنه.تواین مدت اتفاقات زیادی افتاده. مهمترین وبهترینش قبول شدن من در مقطع دکترا ست. فرصت مرور مهارتهای بازاریابی یکی دیگه از اتفاقات جالب این مدت بود.و همراهی با مشاور مهربونی که تغییرات زیادی برام ایجاد کرده.حرف زیاداست. و با گوشی تایپ کردن خیلی سخته.روند شکرگز

با کلی دعا و آرزو و خواسته نشستم کنار هفت سین. خدارو به عدد نعمتهاش شکرکردم و برای همه ی دوستان و بستگان طلب خیرکردم. اینجا هنوز گوشه ی دنجه برام که فقط میام و کوله بارم رو میذارم زمین و کمی نفس میکشم.دلتنگم . دلتنگ آغوش مهربان خدا. حال دلم خوب نیست. حال زندگیم خوب نیست. با این همه تلاش و ازخودگذشتگی و... وقتی ببینی انگار همه ی زندگیت روی آبه و پار